Biografie

René Magritte

Biografie

In het kort

Geboren: 21 november 1898, Lessen
Overleden: 15 augustus 1967, Mimosasstraat, Schaarbeek
Perioden: Surrealisme, Moderne kunst, Dadaïsme
Huwelijkspartner: Georgette Magritte (geh. 1922–1967)
Series: Het rijk der lichten, The Human Condition, Op de drempel van de vrijheid, The Red Model, The Voice of Space
Ouders: Régina Magritte, Léopold Magritte

leven en werken

Jonge jaren

René François Ghislain Magritte werd geboren op 21 november 1898 in Lessen, België. Zijn vroege leven werd getekend door een tragische gebeurtenis, toen zijn moeder op 13-jarige leeftijd zelfmoord pleegde door zich in de rivier de Samber te storten, met een doek over haar voorhoofd. Deze traumatische gebeurtenis zou later een invloed hebben op zijn artistieke werk, waarin hij herhaaldelijk afbeeldingen van vrouwen met bedekte gezichten zou gebruiken. Magritte had twee broers, Raymond en Paul, en vertoonde in zijn jeugd soms sadistisch gedrag tegenover dieren.

In 1916 begon Magritte zijn opleiding aan de Brusselse Academie, waar hij les kreeg van gerenommeerde kunstenaars zoals Gisbert Combaz, Emile Vandamme-Sylva, en Constant Montald. In 1922 trad hij in het huwelijk met Georgette Berger, maar het paar zou kinderloos blijven.

Debuut in de Kunstwereld

Magritte begon zijn carrière in de kunstwereld als ontwerper bij een behangfabriek en maakte ook affiches. Zijn vroege schilderijen waren sterk beïnvloed door kubisme, futurisme en abstracte kunst, onder invloed van zijn werkgever Victor Servranckx. Echter, in 1925 ontdekte hij het werk van Giorgio de Chirico, wat zijn werk begon te doordrenken met surrealistische elementen en thema’s. De Chirico schilderde objecten op realistische wijze, maar plaatste ze in ongewone, en vaak verontrustende, contexten.

Magritte’s portfolio bestond voornamelijk uit schilderijen in olieverf op doek, maar hij creëerde ook gouaches, objecten en collages. Onder de leiding van E.L.T. Mesens werkte hij mee aan het tijdschrift “Oesophage” en kreeg hij in 1927 zijn eerste individuele expositie in de galerij “Le Centaure” in Brussel.

Tussen 1927 en 1930 verbleef Magritte in een voorstad van Parijs, waar hij bevriend raakte met bekende surrealistische kunstenaars zoals Paul Eluard en André Breton, de auteur van het Surrealistisch Manifest uit 1924. Na een incident waarbij Breton eiste dat Magritte’s vrouw een ketting met een kruisje afdeed, keerde hij terug naar Brussel.

Latere Werk en Erfenis

In de loop van zijn carrière experimenteerde Magritte met verschillende stijlen. Hij vervalste kunst tijdens de Tweede Wereldoorlog om in zijn levensonderhoud te voorzien, met name werken van De Chirico, Picasso en Braque. Tussen 1940 en 1946 schilderde hij in een impressionistische stijl op advies van zijn agent, maar keerde al snel terug naar zijn karakteristieke fotorealistische stijl, zij het met een vleugje agressie.

Magritte’s werk was doorspekt met zwarte humor en vaak voorzien van onmogelijke en onwaarschijnlijke titels, die de surrealistische aard van zijn kunst benadrukten. In 1960 werd hij bekroond met de Belgische Staatsprijs, een primeur voor een kunstschilder.

Op 15 augustus 1967 overleed René Magritte aan alvleesklierkanker in Schaarbeek, België, waar hij ook begraven werd. Zijn graf is erkend als een beschermd monument en wordt vaak bezocht door bewonderaars uit de hele wereld.

Schilderstijl en Invloed

Magritte’s werk behoort tot het surrealisme, een van de belangrijkste kunststromingen van de 20e eeuw. Zijn schilderijen waren vaak gedetailleerd en fijn geschilderd, waardoor ze een realistisch effect hadden, zelfs wanneer ze onmogelijke voorstellingen uitbeeldden. Naakte vrouwen en realistisch geschilderde vissen waren terugkerende motieven in zijn werk, waarschijnlijk als verwijzing naar de tragedie van zijn moeder’s dood.

Een van zijn meest iconische werken is “La Trahison des Images” (1928-29), ook wel bekend als “Het verraad van de voorstelling.” Dit schilderij toont een pijp met daaronder de tekst “Ceci n’est pas une pipe” (“Dit is geen pijp”). Het benadrukt het idee dat het hier gaat om een geschilderd beeld van een pijp, geen echte pijp, en nodigt de kijker uit om na te denken over de aard van kunst en representatie.

Magritte’s werk is bekend om zijn metamorfoses, waarin voorwerpen veranderen van de ene vorm naar de andere, en zijn onmogelijke, droomachtige voorstellingen. Hij daagde de conventionele manier van kijken naar kunst uit en dwong zijn publiek om te reflecteren op de betekenis en de waarheid van afbeeldingen.

René Magritte’s nalatenschap blijft voortleven in de kunstwereld, en zijn werk wordt wereldwijd bewonderd en bestudeerd. Zijn unieke bijdrage aan het surrealisme en zijn vermogen om de realiteit te herscheppen in een andere context hebben hem tot een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw gemaakt.